© 2012 - 2019 by Kaarnamaa + Accent Wall

هرگونه استفاده از محتوای منتشر شده در کارنما،

تنها با اجازه‌ی نوشتاری ناشر ممکن است.

Sorry, we can’t find the page you were looking for.

Go to the main page.

در چند سال گذشته، نمایشگاه‌های زیادی را شاهد بوده‌ایم که در آن‌ها موزه تمام چراغ‌هایش را خاموش‌کرده تا میزبان چندین ویدیو‌ی پیراگیر در اندازه‌های بزرگ باشد. «ناگفتنی» در موزه‌ی هَمرِ در لُس‌اَنجلس را باید یکی از نمونه‌های کام‌یاب این برخورد در طراحی‌وکارگردانی نمایشگاه دانست. 

کارنما  |  پاییز ۹۷

سه‌گانه‌ای ویدیویی در جعبه‌های سیاهِ موزه‌ی «هَمر» چونان نوری‌‌ست تابیده بر پیچیدگی درونی برخی از مهم‌ترین گفتارهای هویت در هنر امروز امریکا. کارهایی از «چارلز اتلس»، [۱] «باربرا کروگر»، [۲] و «کرا واکر»، [۳] بیننده را با مجموعه‌ی نامنسجمی از پرُژه‌های سیاسی‌ روبه‌رومی‌کند که هر یک بر مبنای هدف‌ها، و موقعیت‌های گونه‌گونی مبارزه‌‌می‌‌کنند اما نه برای ورود به دایره‌ی شمول به‌رغم تفاوت‌ها بل‌که‌ با...

نمایشگاه جایزه‌ی ترنرِ امسال ‌چیزی نیست جز چهار اتاق تاریک در گوشه‌‌‌های یک فضای مرکزی که کارهایی ویدیومحور را از چهار کاندید این جایزه نمایش‌می‌دهند؛ کنار یک‌دیگر قرارگرفتن کارهای چهار نامزد سال ۲۰۱۸، جدا از اهمیت تاریخی این روی‌داد، نمایش‌گاهی درخشان را شکل‌داده‌است که بیش از هر چیز، اهمیت رسانه‌ی ویدیو و تصویرهای دیجیتال را در بیان سیاسی هنر امروز آشکارمی‌کند.

حسین ایالتی  |  پاییز ۹۷

نمایشگاه جایزه‌ی ترنرِ امسال ‌چیزی نیست جز چهار اتاق تاریک در گوشه‌‌‌های یک فضای مرکزی که کارهایی ویدیومحور را از چهار کاندید این جایزه نمایش‌می‌دهند؛ فضای کوچکی که بازدید از آن دست‌کم شش ساعت به‌درازا می‌کشد. کنار یک‌دیگر قرارگرفتن کارهای چهار نامزد سال ۲۰۱۸، جدا از اهمیت تاریخی این روی‌داد، نمایش‌گاهی د...

>

Please reload